Ruhuma üfleneni yazan bir kâtibim ben. Nice kelimelere gebe kalan, onları ince ince tartıp, sonunda kalemi mürekkebe batırıp yaz deneni yazan bir kâtibim… Ben sesim, ben soluğum… Beni uykularımdan uyandıran, masaldan gerçeğe bir adım yaklaştıran, ne olduğumu, nerden gelip nereye gittiğimi hatırlatan, mahremiyetimde insanlığın aradığı sırrı bulduğum bir nefesim. Leyla’yım ben, Zühre’nin duasıyım. Doğayı okur  [ Okumaya Devam Et ]