Güneş gözüne doğar ya bazen, yani öyle gelir

uykunda sana. Ama güneş benim tam gözümün

içine doğdu bugün. Balkona çıkıp yalınayak sokağı

seyrettim. Biraz gülümsedim.

Biraz içim serinledi, biraz soğukkanlıydım…

Aylardan beri uyuklarken minik bir buseyle hayata

dönmüş gibiydim biraz…

Bugün, güzel bir gün… Bugün yağmur bile yağsa

gökkuşağı çıkar ardından. Bugün rengârenk düşler

görüyorum gözümün değdiği yerlerde. Bugün

hiçbir çocuk üzülmüyor gibi hissediyorum. Anlam

yüklemeden bakıyorum etrafıma ve insanlardan

beklentilerimi yok denecek kadar aza indirgiyorum

bugün…

Balıklarım uyuyordu ben uyandığımda. Tek tek

konuştum onlarla. Sessizdim. Uzanıyorlardı boylu boyunca. Biraz tedirginlerdi. Gözlerinin açıklığını

ona yordum.

Sahi, balıklar gözü açık mı uyur?

İyi yıllar…

2 Yorum Yapılmış

  1. Kübra diyor ki:

    Tesadüfen tanıştım ADI YOK’ la ve bu sayıyla… Editörümüzün (nasıl da hemen benimsemişim :) ) sempatik, adeta ruha dokunan güzel yazısı; sanki “Aramıza hoşgeldin…” der gibiydi… Yeniden, yeni, bambaşka bir umut belirdi içimde… Teşekkür ederim emeği geçen herkese… Ve umarım günün birinde benden de bir parça olur bir sayısında. Hani “…yaşamdan geriye yazılanlar kalıyor…” ya… İşte öyle…

  2. zeynep diyor ki:

    adı yok dergisi ile ilkokulda tanıştm çok güzeldi o dergide insanı okudukça içine çeken bişey wardı sanki sonra o dergiye abone oldm her ay derginn yeni sayılarını okuyordm herkeze tawsiye ederim çok güzel bi dergi

Sizde Yorum Yapın;