bahar ‘72

Nasıl bir başlangıç yapacağımı bilmiyorum.

Ah, gerçekten bilmiyorum…

Anlatmak istediğim o kadar çok şey var ki!

Fakat seninle ilk tanışmamızın ne zaman, nerede olduğunu hatırlayamıyorum.

Bir sabahtı; ağaçların yeşile durduğu, çiçeklerin açtığı ve kuşların cıvıldadığı…

Sesimi duyuyor musun?

Gözlerin her gün biraz daha kaplıyor düşlerimi, sözlerin her gün biraz daha kaplıyor düşlerimi, sözlerin her gün biraz daha işliyor yüreğime.

Ve her gün daha fazla özlüyorum seni.

Yine bahar, yine seni bekliyorum.

Yetmiş ikinci mevsim hoş geldin….