bahar ’76

Bahar döktü eteğindekileri… Yetmiş altıncı mevsim de geldi. Bir kez daha gülümseyerek izliyorum seni, bakışlarını… Sen bana baktıkça senin gibi oluyor, hayat buluyorum. Bir çiçek gibi, rengi, rayihası kendine has yazılarla ellerinin arasındayım yine.

Mevsimle birlikte doğuşumu kutlarken, şu fani hayatta ebedi olmanın mutluluğunu yaşıyorum. Yıllar öncesinin genci, bugününü yetişkini, ilk günkü heyecanla bekliyor beni. Nesilden nesile devam eden bir serüvene dönüştüm.

Adım, sanım yok. Nasıl istersen öyle seslen bana…

Tutkum de, gençliğim de, edebiyatım de, keyfim de, dergim de, Adı Yok’um de…